Hurra... mamy papieża - tylko, co z nim ?
Dlaczego się waha ? Nie wie, że tak nie można trzymać ludzi w niepewności?

Gdzie on ucieka i dlaczego się nie cieszy ?
Habemus Papam - mamy papieża (2011, reż. Nanni Moretti) nie jest antykościelny, nie jest nawet antyklerykalny. Fakt, że kardynałowie są pokazani trochę jak dzieci, ale kto z nas nie jest dzieckiem ? Ten zabieg dodał im tylko ludzkiego charakteru. 
Nie jest to też komedia, chociaż w niektórych materiałach promocyjnych takie info się pojawiło. Jest to przede wszystkim film o presji i odpowiedzialności.
W pewnych momentach Habemus przypominał mi Czarnego Łabędzia i Blask, które skończyły się tragicznie. Tu zakończenie, z ludzkiego punktu widzenia, nie jest, aż tak dramatyczne. Formuła zakończenia ukazuje, że akt ucieczki, abdykacji, jest wyrazem głębokiej odpowiedzialności oraz, w obliczu oczekiwań, odwagi.
Człowiek przetrwał, ale czy przetrwa Kościół? Czy zawsze mamy robić to, czego się od nas oczekuje ?

Niektórzy uważają, że pierwowzorem filmowego papieża był Jan Paweł II. Faktycznie odwołań jest sporo, ale czy to ma jakiekolwiek znaczenie ? Wg mnie nie ma i nie czuję potrzeby, by w to wnikać.
Ocena ? Siedem.

Jeden punkt dostaje rewelacyjny Jerzy Stuhr. Nieźle też wypadł w roli papieża Michel Piccoli.